خروج آخرین نیروهای آمریکایی از عراق، فقط پایان یک مأموریت نظامی نیست؛ آغاز معامله‌ای تازه بر سر امنیت، سرمایه و موازنه قدرت است. بغداد می‌خواهد جای سربازان آمریکایی را با سرمایه‌گذاری، انرژی، دیپلماسی و روابط اقتصادی پر کند و خروج را به نقطه شروع رابطه‌ای عادی‌تر با واشنگتن تبدیل کند. اما در اقلیم کردستان، همان تحول معنای دیگری دارد: کاهش تضمین‌های امنیتی، فشار بیشتر برای نزدیک‌شدن به بغداد و ضرورت حفظ تفاهم با تهران. تهدید داعش نیز دیگر تنها مسئله نیست. در پس این خروج، رقابت بزرگ‌تر ایران، آمریکا و اسرائیل می‌تواند عراق را وارد میدان پیچیده‌تری از فشارهای منطقه‌ای کند. تناقض اصلی همین‌جاست: آنچه برای بغداد می‌تواند فرصت اقتصادی باشد، برای کردستان ممکن است به بازتعریف امنیت و قدرت منجر شود و آینده اقلیم را نیز تغییر دهد. آمریکا از عراق عقب می‌نشیند، اما جای خالی آن را اقتصاد، تهران، بغداد و یک موازنه امنیتی تازه پر خواهند کرد.